پادکست - 112844

---

شرح پروژه

پادکستی داشتم بصورت مونولوگ ، شبیه به سبک پادکستای آقای آریانفر .
می‌خوام میکس و تدوین بشه . اما میکس حرفه ای .
من روی میکس اینکار ، بسیار حساس هستم و می‌خوام به طور حرفه ای میکس زده بشه . و برام مهم هست که بدونم شخصی که تدوین می‌کنه ، با چه ابزاری تدوین می‌زنه و نمونه کارش رو ببینم
یه وقتایی هست که دیگه حتی حوصله‌ی خودت رو هم نداری. نه اینکه ضعیف باشی‌ ها، نه... فقط «سیر» شدی. از آدما، از حرفای صد من یه غاز، از این همه «نقاب» که دور و برت می‌چرخن.
همیشه فکر می‌کردم اگه واسه کسی معرفت بذاری، جاش تهِ دلش برات یه صندلی رزرو می‌کنه. چه خیالِ باطلی!


توقع... آخ که این کلمه چه بلایی سرِ آدم میاره. من اشتباه کردم. من از آدمایی انتظارِ «خوب بودن» داشتم که اصلاً تو چارتِ زندگیشون چیزی به اسم «وجدان» تعریف نشده بود. خنده داره نه؟ نشستم پای سفره‌ی کسایی که نون رو به نرخِ روز می‌خوردن و توقع داشتم بهم نمک‌نشناسی نکنن.



آره! دقیقاً همین‌جاست که آدم دلش می‌خواد داد بزنه! می‌خواد بگه آهای فلانی! تویی که وقتی دستت بند بود، سایه‌ت هم پیشِ من امانت بود، الان کجایی؟ چرا وقتی نوبتِ من شد، یهو همه‌تون «کار و زندگی» پیدا کردین؟ چرا یهو همه‌تون یادتون رفت کی بود که تو بارون براتون چتر شد؟!



ولی خب... آدم که از سنگ نیست. یهو به خودت میای می‌بینی اونقدر به بقیه «حق» دادی که خودت «ناحق» شدی. یه جایی باید یاد می‌گرفتم که بعضی‌ها رو نباید فهمید، فقط باید از دور تماشاشون کرد و گذشت.
تنهایی... (یه خنده کوتاه و سرد) تنهایی که فحش نیست. تنهایی یعنی دیگه کسی نیست که با یه حرفِ بیخود، کلِ شبِت رو به لجن بکشه.


دیگه نه از کسی گله دارم، نه از کسی توقع.
فقط یه جوری زندگی می‌کنم که اگه یه روزی، یه جایی، دوباره گذرم به این آدما افتاد، حتی یادم نیاد که یه روزی... چقدر واسشون «اضافی» بودم.
همینه دیگه... قصه‌ی ما همینه. یه خطِ صاف، تو یه جاده‌یِ بن‌بست.

پخش تیتراژ پایانی..
#
وکال
این آهنگ برای تیتراژ پایانی ، از دیوونه کیه ( ثانیه ۵۲ ) تا هر جایی که صلاح میدونید خودتون .

این پروژه شامل 3 فایل مهم است، لطفا قبل از ارسال پیشنهاد حتما نسبت به بررسی این فایل اقدام فرمایید.

مهارت ها و تخصص های مورد نیاز

---

---