معماری (Architecture) که ریشه آن در واژه (Architektonike) در زبان یونانی است، به معنای ساخت ویژه می باشد و منظور از آن ساختن هدایت شده و اداره کردن می باشد. بررسی ریشه لغوی این واژه گواهی بر تمایز طراحی معماری از ساخت و ساز است. متاسفانه امروزه جامعه ایرانی با ساخت و سازهایی شکل گرفته است که اغلب معمارانه نبوده و در بهترین حالت تنها یک ساختمان خوب و کاربردی هستند و نه یک فضای معماری. ساختمان سازی در این نوع تنها به وجه کالبدی بنا توجه دارد، اما طراحی معماری علاوه بر وجه کالبدی بنا به وجوه ادراکی آن تاکید بسیار دارد.

ارتباط انسان با محیط و تاثیر آنها بر یکدیگر بعد جدا نشدنی از معماری است. در واقع هر فضایی تا پیش از حضور انسان در آن تنها یک فضای ریاضی بوده و هیچ معنای دیگری ندارد و با قرار گیری انسان در فضا و تاثیر گذاری محیط بر اوست که در نتیجه درک صورت گرفته از طریق ابزارها و عناصر شکل دهنده به فضا، معماری شکل می گیرد. انجام چنین کاری که فارغ از ابعاد فیزیکی بنا به وجوه روانی، ادراکی و کیفیت های غیر مادی فضا بپردازد، بی شک نیاز به دانش و تخصص معماران دارد .

تحصیلات

• دکتری معماری

زبان خارجی

• زبان انگلیسی
• زبان ترکی

علایق شخصی

• طراحی